กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แก้มของมู่ซู่กระตุกด้วยความโกรธไม่หยุด มือกำด้ามดาบแทบจะชักออกมา แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าลงมือ เขายังสู้ซูเจ๋อไม่ได้ด้วยซ้ำ จะไปต่อต้านอ๋องเจี้ยนเย่ได้อย่างไร สุดท้ายเขากดความโกรธที่เต็มอกไว้ คุกเข่าก้มกราบหนึ่งครั้ง แล้วกล่าวเสียงดังว่า:
“ข้าน้อยไม่กล้า”
อาเต๊าก้มมองเขา กล่าวเสียงเย็นว่า “อืม ถอยออกไปเถอะ ต่อไปจงสงบเสงี่ยมหน่อย”
มู่ซู่ก้มกราบอีกครั้งหนึ่ง แล้วค่อย ๆ เดินออกจากโถงใหญ่
หวงเฮ่าขมวดคิ้วกล่าวว่า “คนผู้นี้ยืดหยุ่นได้ มีที่ดิน มีคนในตระกูล มีพลังยุทธ์ แถมยังเป็นศัตรูกับท่านอ๋องอย่างชัดเจน เหตุใดไม่ฆ่าเขาเสียเลย?”
อาเต๊าหัวเราะ “ยังไม่ถึงเวลา! คนพวกนี้ย่อมโผล่หน้าออกมาก่อเรื่อง ข้าเพียงหวังว่าเขาจะหาผู้ช่วยมาให้มากกว่านี้”