ตอนที่ 214 ต่างคนต่างทาง

เฮ่าจาวรับคำสั่งแล้วจากไป สุมาอี้ก็จมลงในความคิดอีกครั้ง:

“ทหารที่รบได้ในเฉินชางมีไม่ถึง 3,000 ใต้บังคับบัญชาของข้าล้วนเป็นทหารม้า จะปล้นสะดมดินแดนยังพอได้ แต่ตีเมืองไม่ได้ นอกจากนี้ ทหารม้าสามหมื่นของเตียวคับกองทัพพินาศทั้งกอง ถึงขั้นไม่มีใครหนีกลับมาได้แม้แต่คนเดียว นี่อาจเป็นเพราะเตียวคับพากองทัพยอมจำนน หรือไม่ก็เล่าปี่มีทหารม้าที่แข็งแกร่งพอจะกลืนกินทหารม้าศัตรูทั้งหมดในคำเดียว”

เขาลุกขึ้นยืน มองแผนที่ นิ้วมือลากผ่านแนวภูเขาหลง เจียถิง ซั่งกุยเป็นเส้นเดียว:

“แผ่นดินแถบนี้ไม่มีพื้นที่ซุ่มโจมตีที่ดีนัก ต่อให้โจมตีประกบสี่ด้าน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะล้อมทหารม้าสามหมื่นไว้ได้โดยไม่มีใครหลุดรอดไปแม้แต่คนเดียว ส่วนเตียวคับนั้น ตามเหตุผลไม่น่าจะยอมจำนน”