เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“แค่ไม่กี่พัน? ลองเล่น ๆ? เลิกเถอะเจ้า!” ลิเงียมไม่ยอมตั้งแต่ตอนนั้น
ม้าเฉียวไม่ถือสา ตั้งแต่ได้ยินข่าวชัยชนะครั้งใหญ่ที่เจียถิง เขาก็นั่งไม่ติดนอนไม่หลับ อยากรู้อยากเห็น ‘เถี่ยฝูถู’ อย่างมาก ดังนั้นหลังจากได้รับคำสั่งทหารของอาเต๊าเมื่อไม่กี่วันก่อน จึงรีบควบม้ามาไม่หยุดพัก พอพบอาเต๊าก็เอ่ยขอทันที
อาเต๊าจงใจปิดปากเงียบ: “ตอนนี้ต้องเก็บเป็นความลับก่อน อีกไม่กี่วัน หากซูเจ๋อแห่งเมืองจินเฉิงดื้อดึงต่อต้านจนถึงที่สุด เจ้าก็จะได้เห็นเอง”
ม้าเฉียวได้ฟังรู้สึกคอแห้งผาก ยิ่งอยากรู้มากขึ้น ใบหน้าเปื้อนยิ้ม เอ่ยด้วยเสียงเบามาก: “ท่านอ๋อง ข้าไม่ดูก็ได้ ท่านช่วยเล่าให้ฟังหน่อยเถิดว่ามันมีรูปร่างหน้าตาอย่างไรกันแน่!”
อาเต๊าดีดหน้าผากให้หนึ่งที พลางหัวเราะเสียงดัง: “เจ้าเป็นถึงแม่ทัพเก่าแห่งเหลียงโจว รู้จักรักษาภาพลักษณ์หน่อยสิ!”
ม้าเฉียวเพิ่งรู้ตัว จึงกลับมาทำสีหน้าดุดันองอาจทันที ประสานหมัดคารวะ: “ข้าน้อยทราบแล้ว!”