ตอนที่ 189 ต้าฮั่นของเรา

โจฮิวเอ่ยเสียงหนัก:

“คนทั้งใต้หล้าต่างรู้ว่าฝ่าบาทไร้บุญวาสนาแห่งองค์กษัตริย์ จนทำให้สี่ทิศวุ่นวาย ต่างยึดครองกันเป็นเขตของตน! หากไม่ใช่เพราะอ๋องเว่ยสองรุ่นอยู่ในราชสำนัก ยกทัพศึกครั้งใหญ่ สังหารหัวเมืองที่มีใจคิดอื่น และปราบสิบกว่าจังหวัด มิฉะนั้น ผู้ที่ลอบสังหารฝ่าบาทจะมีเพียงคนเดียวหรือ?

บัดนี้อ๋องเว่ยตั้งแต่รับตำแหน่งสืบทอด คุณธรรมแผ่ไปสี่ทิศ เมตตาครอบคลุมสรรพสิ่ง ล้ำสมัยโบราณเกินยุคปัจจุบัน แม้ถังและยวี่ก็มิอาจเกินกว่านี้”

เขาประคองเล่าเสียขึ้นมา พูดอย่างดูเหมือนเป็นห่วง:

“ฝ่าบาทได้รับการคุ้มครองจากอ๋องเว่ยจึงยังมีชีวิต จะไม่รู้คุณและตอบแทนบุญคุณได้อย่างไร? เมื่อไม่นานนี้ขุนนางทั้งหลายประชุมหารือ ต่างกล่าวว่าวาสนาของราชวงศ์ฮั่นสิ้นสุดแล้ว หวังว่าฝ่าบาทจะเจริญรอยตามวิถีของเหยาและซุ่น สละราชสมบัติมอบแผ่นดินและบ้านเมืองให้อ๋องเว่ย เบื้องบนสอดคล้องใจสวรรค์ เบื้องล่างสอดคล้องเจตจำนงประชาชน แล้วฝ่าบาทจะได้เสวยสุขอันสงบสบาย บรรพบุรุษเป็นสุขยิ่ง! สรรพชีวิตเป็นสุขยิ่ง!”

โจหยินก้าวพรวดขึ้นหน้า กระชากชุดมังกร ดึงเล่าเสียให้ลุกขึ้นยืนเท้าเปล่าบนพื้น พูดเสียงเข้ม: