เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เฉินฉวินพยักหน้าเงียบๆ “อ๋องเว่ยได้ตกลงใช้ระบบเก้าขุนนางแล้ว นโยบายกดขี่ตระกูลขุนนางของอ๋ององค์ก่อนก็สิ้นสุดลงระยะหนึ่ง
เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้ภักดีต่อฮั่นจำนวนมากจะกลายเป็นผู้ภักดีต่อวุย รากฐานสุดท้ายของต้าฮั่นก็จะสั่นคลอน
บัดนี้อ๋องเว่ยยังมีคุณงามความดีใหญ่ในการสยบให้สวามิภักดิ์ง่อก๊กให้สวามิภักดิ์ รวมกับฐานะที่อ๋ององค์ก่อนสร้างไว้ อ๋องเว่ยจะแทนฮั่นขึ้นเป็นจักรพรรดิ ก็ต้องราบรื่นแน่นอน”
สีหน้าฮวาซินไม่ผ่อนคลายลง กล่าวเสียงหนักว่า “อย่ามองโลกในแง่ดีอย่างไม่ลืมหูลืมตา พวกเราต้องเตรียมการให้รอบคอบ มิฉะนั้นหากพลาดครั้งเดียวก็จะพินาศไม่ฟื้น”
กาเซี่ยงส่ายหน้าช้าๆ กล่าวว่า
“จื่อยวีจะยกเรื่องราวของหวังหมั่งขึ้นมาหรือ? จะพูดว่าอะไรกัน ราชวงศ์ฮั่นสืบทอดมาสี่ร้อยปี สิทธิธรรมแห่งราชบัลลังก์ฝังลึกในใจผู้คน เฮ่ๆ เวลานั้นเวลานี้ต่างกัน! บัดนี้แผ่นดินวุ่นวาย เชื้อพระวงศ์สกุลเล่าที่ครอบครองดินแดนต่างๆ ก็ล้มลงกันไปทีละราย
บัดนี้เหลืออยู่เพียงเล่าปี่คนเดียว