กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวเจียวถือเงื่อนไขของโจผีกลับเจี้ยนเย่ด้วยความกลุ้มใจ ก้าวเท้าโซเซเข้าไปในจวนอ๋องอู๋
ซุนกวนเห็นสีหน้าหม่นหมองจึงถอนใจว่า “หากไอ้หนูโจผีตั้งใจจะฆ่าเรา ก็เข้ามาได้เลย! ทหารเจียงตงของเราต้องสู้จนเลือดสุดท้ายแน่นอน”
เตียวเจียวน้ำตานอง:
“โจผียอมรับการเจรจาสันติภาพ!”
“ในเมื่อยอมรับแล้ว เหตุใดจื่อปู้จึงเศร้าสลดเช่นนี้?”
“เงื่อนไขที่โจผีเสนอ เป็นภาระที่เราไม่อาจแบกรับ!”
“หรือว่า...” สีหน้าซุนกวนหม่นหมอง “เขาจะตัดเอาเมืองตันหยาง อู๋จวิ้น และดินแดนมั่งคั่งอื่น ๆ ไป?”
“ไม่!”
เตียวเจียวดูเหมือนพูดไม่ออก แต่เมื่อเห็นท่าทางร้อนใจของซุนกวนก็ถอนหายใจหนัก ๆ แล้วค่อย ๆ กล่าวว่า “เขาต้องการให้องค์รัชทายาทและองค์ชายรองไปเป็นตัวประกันที่สวี่ชาง!”
“นี่...”