เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฆ่า!”
ทหารอำเภออี้ที่อยู่นอกหุบเขาโห่ร้องพลางกรูกันเข้ามา เพียงชั่วครู่ก็เข้ามาถึงระยะสองร้อยก้าวจากปากหุบเขา
เมื่อเตียวเปาได้ยินเสียงข้าศึกบุกมา ก็เร่งควบม้ากลับไปยังกระบวนทัพของตน แล้วตะโกนลั่นว่า
“ทหารทั้งกองฟังคำสั่ง! เปลี่ยนกองหลังเป็นกองหน้า ทหารธนูยาวกับทหารหน้าไม้กลเตรียมโจมตี!”
ครั้นข่งซิ่นวิ่งมาถึงระยะเจ็ดสิบก้าวหน้ากระบวนทัพ เสียงฆ้องก็ดังก้องไปทั่วหุบเขา ทหารธนูคันยาวยิงลูกธนูคมระลอกแรกออกไป ตามติดด้วยทหารหน้าไม้กลที่เหนี่ยวไก ระดมยิงลูกเกาทัณฑ์ดัง “ตึ้ก ตึ้ก ตึ้ก” อย่างดุเดือด
ทหารอำเภออี้คิดว่ากองทัพฝ่ายเดียวกันในหุบเขาจะร่วมโจมตีประกบจากด้านในและด้านนอก จึงบุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว หมายจะทะลวงแนวป้องกันของเตียวเปาให้แตกในคราวเดียว แล้วเริ่มการสังหารหมู่ตามอำเภอใจ
ใครจะคิดว่าทหารสามพันกว่าคนตรงปากหุบเขาจะพร้อมใจกันหันกลับมา ระดมยิงห่าธนูใส่พวกตนจากหลายทิศทาง
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...”