เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ขณะที่เล่าฮองเดินทางเส้นทางน้ำมุ่งสู่เฉิงตู กวนหิน เตียวเปา และคนอื่น ๆ ก็ส่งมอบหน้าที่ของตนเรียบร้อยแล้ว ออกเดินทางจากจิงหนาน แล่นเรือตามเส้นน้ำอย่างแม่น้ำเซียงและแม่น้ำฉางเจียง มุ่งสู่อี้โจวทั้งวันทั้งคืน
ในเวลาเดียวกัน รายงานศึกของพวกเขาก็มาถึงเฉิงตูแล้ว
เล่าปี่เปิดอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก กล่าวชื่นชมว่า “สมกับที่วีรบุรุษย่อมเกิดแต่คนหนุ่มแน่แท้ บุตรชายของน้องชายข้าก็สามารถขยายดินแดนได้แล้ว!”
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ถอนใจกล่าวว่า “ตั้งแต่เข้ามายังอี้โจว เราและน้องร่วมสาบานทั้งสองพบกันน้อยแต่จากกันมาก ช่วงนี้พวกเขามาถึงเฉิงตูแล้ว แต่เราก็ยุ่งกับกิจธุระจนไม่ได้พบหน้ากันทุกวัน”
เล่าปี่ยืนขึ้น เดินออกนอกตำหนัก มองยอดอ่อนบนกิ่งไม้ในลาน แล้วถามว่า “ป่าดอกท้อทางตะวันออกของเมืองออกดอกหมดแล้วหรือยัง?”