กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊ากลับถึงจวนอ๋อง ครุ่นคิดเรื่องสุราเมามายแห่งสู่อย่างละเอียดทุกแง่ทุกมุม มองหวงเฮ่าที่หน้าตาตื่นตระหนกแล้วกล่าวว่า “ช่วงนี้ หากเสี่ยวเอ้อของสุราเมามายแห่งสู่มาหาเจ้า เจ้าก็จงไปพบเสีย”
“อ๊ะ? พวกเขาจะมาพบข้าทำไม?”
“หากพวกเขามาจริง เจ้าก็จะรู้เอง! ข้าเชื่อว่าเจ้าจัดการได้เรียบร้อย!”
หวงเฮ่างงเป็นไก่ตาแตก เกาหัวแล้วกล่าวว่า “ข้าน้อยทราบแล้ว”
อาเต๊าพยักหน้า ถามว่า “สองวันนี้กิจการของสุรากลั่นเมามายเป็นอย่างไรบ้าง?”
หวงเฮ่าได้ยินก็เปลี่ยนสีหน้าทันที กล่าวอย่างมั่นใจ:
“ข้อนี้ข้าน้อยตอบได้!”
“ด้วยความร่วมมือจากเสนาบดีกรมราชเลขาธิการ ไม่มีใครกล้ามาก่อเรื่องที่สุรากลั่นเมามายอีกแล้ว พวกขี้เมาในเมืองต่างเข้าแถวอย่างเรียบร้อยหน้าร้าน