กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ซุนกวนตลอดทางกินลมกลางแจ้งนอนกลางดิน ใจเต็มไปด้วยโทสะอยู่แล้ว พอได้ยินทหารรักษาประตูเมืองพูดเช่นนี้ ก็เตะเข้าไปเต็มแรง พลางด่า “พวกตาบอด! ข้าอยู่ตรงนี้ยังจำข้าไม่ได้อีก!”
ทหารที่อยู่ข้างหลังรีบก้าวออกมา ตะโกนว่า “นี่คืออ๋องอู๋!”
“ฮ่า ๆ ๆ...”
ทหารรักษาประตูทั้งหมดได้ยินก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่น “ดูสภาพบ้านนอกของพวกเจ้าเถิด ยังจะปลอมตัวเป็นอ๋องอู๋อีก ฟังให้ดีนะ อ๋องอู๋ของพวกเรายกทัพแสนนายไปจิงโจวแล้ว ตอนนี้คงตีเมืองยึดดินแดนไปถึงชายแดนอี้โจวแล้ว!”
ซุนกวนได้ยินก็หน้าไหม้ร้อนด้วยความอับอาย เขายกทัพแสนนาย ไม่เพียงไม่ขยายผลการรบ ยังต้องหนีกลับมาอย่างน่าสังเวชเช่นนี้ ช่างไม่มีหน้าไปพบพ่อแม่พี่น้องชาวเจียงตงเอาเสียเลย