กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เคาทูเหงื่อแตกซ่กไปทั้งตัว ชั่วขณะหนึ่งถูกขู่จนตอบอะไรไม่ออก
โจโฉเห็นเขาไม่พูด จึงตวาดว่า “เราสั่งให้เจ้ารักษาค่ายใหญ่ แต่เจ้ากลับปล่อยให้กองทัพศัตรูบุกเข้าค่าย ทำให้การโอบล้อมในศึกเซียงฝานของเราต้องจบลงอย่างไร้ผล! เจ้าว่า ควรลงโทษเจ้าอย่างไร?”
เคาทูได้ยินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ข้าน้อยรู้ผิดแล้ว ขอท่านอ๋องลงโทษ”
โจโฉทำตาขวาง “ลงโทษ? ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา กลับสวี่ชางเมื่อไร เราจะตีเจ้าหนึ่งร้อยไม้ลงทัณฑ์ทหารให้ได้!”
เมื่อได้ยินโจโฉลดความผิดฐานเสียค่ายลงเบา ๆ เคาทูรีบคารวะขอบคุณ
……
นอกเมือง
หน่วยลาดตระเวนคนหนึ่งวิ่งฝุ่นตลบมาถึงหน้าอาเต๊า กล่าวอย่างตื่นตระหนก “องค์รัชทายาท ไม่ดีแล้ว แม่ทัพเคาทูถูกกองทัพโจโฉจับเข้าตัวเมืองแล้ว!”
อาเต๊าตกใจ ถามว่า “จับได้อย่างไร ด้วยพลังยุทธ์ของเขา ไม่น่าจะหนีออกมาไม่ได้เลย!”