กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ต๊ะ ๆ ๆ...”
ทหารหลายพันนายพากันกรูออกจากประตูตะวันออกของเมืองลู่โข่วอย่างรวดเร็ว ทหารม้านำหน้า ทหารเดินเท้าวิ่งสุดฝีเท้า เพียงหนึ่งในสี่ชั่วยาม ทหารรักษาเมืองทั้งหมดก็กรูออกนอกประตูเมือง
กองทหารกลุ่มเล็กกลุ่มหนึ่งมุ่งตรงไปยังริมแม่น้ำฉางเจียง อีกสามกลุ่มวิ่งไปทางทิศตะวันออก กล่าวได้ว่าต่างคนต่างหนีกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง
จูล่งนั่งอยู่บนม้าศึก มองกองทัพของซุนกวนที่หนีลนลานออกไป ในใจรู้สึกตะลึงงัน
เขาเดิมคิดว่าซุนกวนจะต้านทานอยู่สักสองสามวัน หรือถึงขั้นหนึ่งเดือน ไม่คิดว่าเพียงคืนนี้ก็หนีไปแล้ว
“ยังดีที่ข้าระวังตัวและจัดเตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ไม่อย่างนั้นซุนกวนหนีไปจริง ๆ แน่”