ตอนที่ 122 โจมตีเมืองเปล่า

หลิงเลี่ยกล่าวจบก็สบตากับน้องชายคราหนึ่ง ก่อนทั้งคู่จะควบม้าเข้าจู่โจมพร้อมกัน

จูล่งใช้หอกมังกรเพียงเล่มเดียวรับมือได้อย่างคล่องแคล่วกับดาบยาวสองเล่ม เพียงสามกระบวนท่าก็แทงอาวุธของหลิงเฟิงกระเด็นหลุดมือ แล้วตามด้วยหอกย้อนกลับ แทงใส่หมวกเกราะของหลิงเลี่ย

“เคร้ง!”

ประกายไฟแลบขึ้นสายหนึ่ง หมวกเกราะกระเด็นไปไกล ตกลงในโคลนที่ปนหิมะ

“ฮ่า ๆ ๆ... เจ้าหนู กลับไปฝึกอีกสิบปีเถิด จึงค่อยมาประจัญหน้ากับข้า!”

กล่าวจบเขาก็ถอยออกจากสนามรบ ไม่สนใจทั้งสองอีก

หลิงเลี่ยเห็นจูล่งไม่แยแสตนก็ทั้งอับอายทั้งโกรธ เขามองดาบยาวในมือ กัดฟันแล้วควบม้าพุ่งเข้าไปอย่างดุดัน

จูล่งฟังเสียงก็รู้ตำแหน่ง เขาไม่แม้แต่จะหันกลับ เพียงตวัดหอกย้อนมือ ประกายเย็นเยียบวาบขึ้น แทงเข้าลำคอหลิงเลี่ยพอดี เลือดสดพุ่งทะลักออกมาอาบพื้นทันที

“พี่!”

หลิงเฟิงร้องอย่างโศกเศร้า ลงจากม้าเก็บอาวุธแล้วพุ่งเข้ามา