กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แม่ทัพง่อก๊ก ลีอี้ ไฟศึกลุกโชน มองตามฝุ่นที่กองทัพศัตรูตลบขึ้นมา แล้วควบม้าไล่ตามไปไม่หยุด
เติ้งจือคาดไว้ตั้งแต่แรกว่าศัตรูจะไล่ตามมาแก้แค้น แต่เขารู้ดีว่าทหารม้าของตนไล่บุกฟันสังหารติดต่อกันจนเหนื่อยล้าแล้ว ไม่เหมาะจะปะทะกัน จึงนำกองกำลังถอยกลับอย่างรวดเร็ว
เชิงเทินเมือง
บิฮองเห็นทหารม้าหนึ่งหน่วยดุจกองทัพเทพฟ้าประทาน ฆ่าศัตรูที่ขนดินจนร้องไห้เรียกพ่อเรียกแม่ ก็ตื่นเต้นดีใจ:
“หรือว่าหลานชายคนโตของข้ากลับมาแล้ว? แต่ไม่เหมือนเลยนะ!”
เสนาบดีประจำเมืองกล่าวว่า “เจ้าเมือง ท่านแม่ทัพที่นำหน้านั้น เหตุใดหน้าตาคล้ายแม่ทัพเติ้งถึงเพียงนั้น?”
“จริงหรือ? เขากล้าหาญถึงเพียงนี้เชียวหรือ? รีบส่งคนไปถามที่เมืองด้านเหนือเดี๋ยวนี้!”
“รับคำ!”
นอกเมือง