เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สองอาหลานเดินด้วยกันมาจนถึงห้องประชุม ยืนอยู่หน้าแผนที่แล้ว “วางแผนบ้านเมือง” กัน
จูล่งคิดใคร่ครวญมามากแล้ว เมื่อพูดถึงสถานการณ์ใหญ่จบ ก็ชี้ไปที่เมืองอู่หลิงและหลิงหลิงสองเมือง กล่าวว่า “หนานจวิ้นซึ่งบิฮองรักษาอยู่มีกำลังทหารเพียงพอ ไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดปัญหา แต่สองเมืองนี้ เกรงว่าจะรักษาไว้ได้ยาก!”
อาเต๊ามองตามทิศทางที่จูล่งชี้ ถามว่า “ท่านอาจ้าวหมายความว่าทางนั้นป้องกันไว้ไม่อยู่หรือ?”
จูล่งกล่าวว่า “ไม่ใช่ป้องกันไว้ไม่อยู่ แต่จะไม่ยืนหยัดป้องกันต่างหาก!”
อาเต๊ามองจูล่งอย่างประหลาดใจ ตกใจในสายตายุทธศาสตร์ของผู้อาวุโสผู้นี้ ตนเองข้ามภพมา รู้เส้นทางประวัติศาสตร์ดี รู้เรื่องที่อู่หลิงและที่อื่นยอมจำนน จูล่งกลับคาดเดาได้ถึงเพียงนี้
“เหตุใดท่านอาจ้าวจึงพูดเช่นนี้?”