ตอนที่ 92 นางรำยั่วยวน

กวนอูมีสีหน้าหยิ่งยโส ดูถูกตระกูลขุนนางทั้งปวง แต่เมื่อเขามองอาเต๊าที่นั่งอยู่ทางซ้ายของตน แล้วหันไปมองบุตรธิดาของตัวเอง สีหน้าก็อ่อนโยนลงในทันใด ในใจเกิดความสะเทือนอารมณ์อย่างยิ่ง:

“ข้าใช้เวลาในการทำศึกที่เซียงฝานมากกว่าครึ่งปีก็ยังเข้าตัวเมืองไม่ได้ ไม่คิดว่าอาเต๊าจะมาได้เพียงไม่กี่วัน กลับยึดได้สองเมืองติดกัน เด็กรุ่นหลังนี่น่ากลัวจริง ๆ!

อาเต๊า ต่อไปภายหน้าต้องได้เป็นผู้นำผู้ยิ่งใหญ่แห่งหัวเซี่ยแน่นอน!”

เมื่อกวนอูนั่งลง อาหารสารพัดชนิดก็ถูกยกมา เสียงดนตรีพิณขลุ่ยค่อย ๆ ดังขึ้น นางรำหลายร้อยนางผลัดกันออกมาแสดง บรรดาขุนศึกดื่มไปชมไป

ตอนนี้กวนเฟิ่งเห็นนางรำก็หงุดหงิดขึ้นมาเป็นระยะ นางคอยมองสายตาของอาเต๊า เห็นเขายังคงดื่มด่ำชนแก้วกับกวนหินและคนอื่น ๆ อารมณ์จึงค่อยโล่งขึ้นหน่อย