กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หนานจวิ้น
ลิบองคิดแล้วคิดอีก ในที่สุดก็ตัดสินใจเรียกบิฮองมาพบ แล้วกล่าวอย่างระมัดระวังว่า
“จื่อฟาง ตอนนี้สองเมืองกงอันอยู่ในมือลกซุน แน่นอนว่าต้องมีซุนเจียว ติงเฟิ่งและคนอื่น ๆ ประจำการรักษา หากทางลู่โข่วมีกองหนุนมาอีก เกรงว่าพวกเขาจะฉวยโอกาสที่ท่านแม่ทัพกวนยังไม่กลับ โจมตีเมืองอื่น ๆ ต่อไป!
ตามประสบการณ์ก่อนหน้านี้ ไม่มีใครจะยึดมั่นรอกำลังเสริมหรอก!”
บิฮองมองลิบอง ยิ้มอย่างมีเลศนัยว่า
“อาเต๊ากำชับไว้ล่วงหน้าแล้ว!”
“องค์รัชทายาทหรือ” ลิบองตกใจ “พระองค์มีคำสั่งอะไรหรือ”
บิฮองมองลิบองอีกครั้ง ครุ่นคิดแล้วหยิบถุงแพรที่อาเต๊าทิ้งไว้ ออกมากล่าวว่า
“นี่คือสิ่งที่อาเต๊ามอบให้ข้าก่อนออกเดินทาง บอกให้ร่วมกันปฏิบัติกับเจ้า พูดตามตรง ข้ากังวลในความภักดีของเจ้า จึงไม่ได้บอกเจ้า ตอนนี้เจ้าเองพูดว่าง่อก๊กอาจรุกราน ก็สมควรให้เจ้าดูได้แล้ว!”