ตอนที่ 79 เปล่งประกายเจิดจ้า

อาเต๊าถือค้อนด้วยสองมือจนไม่อาจใช้แส้ได้ จึงทำได้เพียงหนีบลำตัวแม่ม้าตัวเล็กไว้ด้วยขาทั้งสองข้าง แม่ม้าตัวนี้ฉลาดและรู้ใจคนมาก พอเข้าใจก็ออกวิ่งห้อทันที

เพียงไม่กี่ลมหายใจ อาเต๊าก็พุ่งไปถึงเบื้องหน้าจูก้าย

จูก้ายเต็มไปด้วยความมั่นใจ ถือทวนง้าวยาวพุ่งแทงตรงเข้าใส่ อาเต๊ากวัดแกว่งค้อนฟาดขวาง ได้ยินเพียงเสียง “ปัง” ทวนง้าวยาวก็ถูกกระแทกกระเด็นออกไป

อาเต๊ากำลังจะใช้ค้อนสังหารศัตรู ก็เห็นประกายเย็นวาบผ่านจากด้านหลัง ศีรษะของจูก้ายพลันร่วงลงสู่พื้น

“ย่ะ!”

กวนเฟิ่งตวาดเสียงหวานกังวาน เก็บง้าวจันทร์เสี้ยวกลับมา แล้วควบม้าทะยานต่อไป

อาเต๊าติดตามนางไปไม่ห่าง พลางสังหารศัตรูพลางมอง ‘นางมาร’ ข้างกาย ในใจคิดว่า: ยัยเด็กนี่สังหารคนได้เด็ดขาดจริง ๆ! มิน่าเล่ากวนอูจึงเรียกนางว่าแม่เสือ!