กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าได้รับสายตาแห่งความเลื่อมใสจากผู้คนรอบหนึ่ง จากนั้นกล่าวต่อ:
“แต่ถึงอย่างไร ข้าไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูของซุนจ้งโหมว! ข้ายังเป็นนายเหนือหัวของเขาได้ เพียงแค่เจ้ากลับไปเจี้ยนเย่ช่วยข้าเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนเขา ให้เขามาสวามิภักดิ์ใต้ธงของข้าก็พอ!”
ลิบองได้ยินราวกับถูกฟ้าผ่า หน้าตาเจื่อนลงกล่าวว่า “ให้นายเหนือหัวของข้ายอมจำนน? อย่าหวังเลย!”
บิฮองก็งงเล็กน้อย: หลานชายคนโตของข้านี่กล้าคิดจริงๆ!
กวนเฟิ่งกลับสีหน้าเบิกบาน: “อาเต๊าพูดมีเหตุผลมาก!”
อาเต๊าไม่ตอบ แต่ถามกลับ: “ซุนจ้งโหมว นายเหนือหัวของเจ้า เขาก็เพื่อฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นใช่หรือไม่!”
ลิบองพยักหน้าอย่างจริงจัง: “แน่นอน!”
“เขาไม่ได้เพื่อแย่งชิงราชวงศ์ฮั่นขึ้นเป็นจักรพรรดิใช่หรือไม่!”
ลิบองพยักหน้าถี่ๆ เรื่องนี้เด็ดขาดเลยที่เขาจะยอมรับ