กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลกซุนเห็นทหารรักษาเมืองมีใจแรงกล้าดุจไฟ ขณะที่ทหารฝ่ายตนมอมแมมไปทั้งตัว จึงรีบควบม้าไล่ตามลิบองไป พลางร้องเสียงดัง “มหาผู้บัญชาการ ทหารรักษาเมืองเหนียวแน่น ขวัญกำลังใจทหารฝ่ายเราตกต่ำ วันนี้ตีหนานจวิ้นไม่แตกเป็นแน่! ถอนทัพเถอะ!”
ลิบองไม่ยอมจำนน จ้องเชิงเทินเมืองเขม็ง
ลกซุนกล่าวอีก “บันไดเมฆแปดล้อถูกทำลายแล้ว ขวัญกำลังใจทหารก็สูญสิ้น กองทัพใหญ่ซุนเจียวยังมาไม่ถึง เวลานี้ไม่ควรสู้ตาย!”
ลิบองถอนหายใจ จำต้องออกคำสั่งตีฆ้องถอนทัพ
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง……
เสียงตีฆ้องถอนทัพดังขึ้น ทหารง่อก๊กราวกับได้รับอภัยโทษ วิ่งกลับไปราวกับหนีตาย
เชิงเทินเมืองหนานจวิ้นส่งเสียงกึกก้องสะเทือนฟ้า:
“ต้องชนะ! ต้องชนะ!”
……
ครั้นกองทหารกลับค่ายแล้ว