กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวเปาเห็นน้องสาวค่อย ๆ เร่งความเร็วม้า ราวกับเพียงชั่วความคิดเดียวก็เรียนขี่ม้าได้ จึงตกตะลึงอย่างมาก
เขามองวงแหวนเหล็กเล็ก ๆ นั้น ความคิดล่องลอยออกไป เขาคิดหลายอย่าง และโดยไม่รู้ตัวก็มองไปที่กวนหิน
พอดี กวนหินก็กำลังมองเตียวเปาอยู่เช่นกัน
ทั้งสองแลกสายตากัน และเข้าใจความคิดของอีกฝ่ายในทันที:
“โกลนม้า เพิ่มกำลังรบได้!”
ครู่หนึ่งต่อมา
อาเต๊าประคองจางอิงอิงลงจากม้า แล้วรวมตัวกับทุกคน
“พี่ดูสิ ข้าก็ขี่ม้าได้แล้ว!”
เมื่อเห็นน้องสาวดีใจเต็มที่ เตียวเปายิ้มทั้งหน้า คารวะขอบคุณอาเต๊า พร้อมทั้งชื่นชมประโยชน์ของโกลนม้าอย่างมาก
อาเต๊าจึงถือโอกาสกล่าว: