เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นแววตากระหายความรู้ของเล่าปี่ อาเต๊าก็รู้ว่าเจ้าหูใหญ่ผู้นี้เชื่อคำอธิบายของตนโดยพื้นฐานแล้ว จึงทำสีหน้าจริงจังขึ้น
“ความผันผวนของประวัติศาสตร์ ทั้งหมดอยู่ในอกของบุตรผู้น้อย”
“รีบเล่ามา!”
“เช่นนั้นบุตรผู้น้อยจะหยิบเรื่องสำคัญ ๆ มาพูดคร่าว ๆ!”
เล่าปี่ทั้งคาดหวังทั้งตึงเครียด ฟังอย่างเงียบ ๆ
“ปลายปีนี้ แม่ทัพหน้ากวนอูตายด้วยมือของลิบองแห่งง่อก๊ก เสด็จพ่อสูญเสียจวิ้นและอำเภอทั้งหมดในจิงโจว”
ประโยคแรกที่เปิดฉากก็ทำให้เล่าปี่ตกใจจนตากว้าง แต่เขาไม่เอ่ยถาม แสดงถึงสภาพจิตใจที่จักรพรรดิพึงมี
อาเต๊าเห็นเขารับได้ จึงพูดต่อว่า
“ต้นปีหน้า โจโฉถึงแก่กรรม บุตรของเขาคือโจผีสืบตำแหน่งอ๋องเว่ย เดือนสิบบังคับโอรสสวรรค์ให้สละราชสมบัติ โจผีขึ้นเป็นจักรพรรดิแทนราชวงศ์ฮั่น ตั้งชื่อแคว้นว่าวุย”