เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 235 62
“ความรู้สึก ความรู้สึก! แกก็มัวแต่ติดอยู่กับคำสองคำนี้นี่แหละ! แค่ไปเจอกันทำความรู้จักคนเพิ่มอีกคน มันจะตายหรือไง หรือไม่แกก็บอกเขาไปตรง ๆ เลยว่าฉันจัดนัดดูตัวให้แก ดูซิว่าเขาจะมีท่าทียังไง”
“เรื่องแบบนี้จะไปพูดตรง ๆ ได้ยังไงกัน! ความรักมันต้องใช้เวลาบ่มเพาะนะแม่”
หยางเถาร้อนใจจนโบกมือไปมาเป็นพัลวัน
เซวียซู่เหมยขึ้นเสียงสูงขึ้นมาทันที “แค่นัดดูตัวไม่ได้ให้แกแต่งงานเดี๋ยวนี้สักหน่อย ถึงกับต้องลำบากใจขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันต้องมานั่งกลัดกลุ้มเป็นห่วงแกทั้งวันทั้งคืน บทเรียนคราวก่อนแกคงลืมไปหมดแล้วสินะ เรื่องนี้ไม่มีการต่อรองทั้งนั้น!”
หยางเถาอ้าปากค้าง พอมองเห็นขอบตาที่แดงเรื่อของผู้เป็นแม่ คำพูดที่มาถึงริมฝีปากก็จำต้องกลืนกลับลงไป
เซวียซู่เหมยอาศัยจังหวะนั้นปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง “เถาจื่อ ไม่ใช่ว่าแม่ตั้งใจจะบีบคั้นแกหรอกนะ”
“เพื่อนบ้านแถวนี้ถามฉันอยู่ทุกวี่ทุกวันว่าลูกสาวบ้านเธอเมื่อไหร่จะมีแฟน หน้าแก่ ๆ ของฉันจะเอาไปไว้ที่ไหน แกคิดว่าเห็นแก่แม่ สงสารแม่หน่อยเถอะ...”
หยางเถาบิดนิ้วมือไปมาด้วยความหงุดหงิด “หนูไม่ได้ไม่ใส่ใจนะ แต่เรื่องความรู้สึกมันฝืนใจกันได้เหรอ ทั้งที่หนูก็มีคนที่ถูกใจอยู่แล้ว แม่ยังจะดึงดันให้...”