เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 224
51
“นายนั่นแหละที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ! แล้วของขวัญที่ตกลงกันไว้ล่ะ” เฉียวอิงจื่อเบะปากบ่น
แม้จะรู้เต็มอกว่าคำอธิบายของหวังเซวียนคือการหลอกเด็ก แต่เธอก็ต้องยอมรับว่ารสชาติเมื่อครู่นี้มันช่างวิเศษจริง ๆ
เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าการจูบจะนำพาความรู้สึกมหัศจรรย์เช่นนี้มาให้ ความตื่นเต้นในชั่วขณะนั้นทำให้เธอชาไปทั้งตัว แม้จะบอกไม่ถูกว่ามันคือความรู้สึกแบบไหน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึง
เมื่อเห็นว่าเบี่ยงเบนความสนใจของเฉียวอิงจื่อได้สำเร็จ หวังเซวียนก็ยิ้มทะเล้นพูดขึ้นทันที “เลโก้ชุดใหญ่ขนาดนั้นก็ต้องวางไว้ที่บ้านสิ จะให้ผมกอดวิ่งไปทั่วถนนหรือไง”
“ค่อยยังชั่วหน่อย”
เฉียวอิงจื่อส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ ก่อนจะลดเสียงลงเตือนทันที “เรื่องเมื่อกี้ห้ามบอกคนอื่นเด็ดขาด โดยเฉพาะเถาจื่อ! แล้ววันหลังก็ห้าม...” คำพูดมาจ่อถึงริมฝีปาก แต่ประโยคที่ว่า ‘ห้ามจูบฉันอีก’ กลับพูดไม่ออกไม่ว่าจะอย่างไร สุดท้ายจึงเปลี่ยนเป็น “วันหลังห้ามแกล้งให้ฉันตกใจอีกแล้วนะ”
“ไปเถอะ ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว”