เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 199 26
เติ้งเสี่ยวฉีกำลังดื่มโจ๊ก ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี จึงเอ่ยอย่างคลุมเครือว่า “ก็ทำนองนั้นแหละค่ะ”
หวังอิ๋งไม่พอใจกับการตอบปัดเช่นนี้เป็นอย่างยิ่ง “แล้วทำธุรกิจอะไรกันแน่คะ ที่บ้านฉันก็พอมีกิจการอยู่บ้าง ไม่แน่อนาคตอาจจะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันก็ได้นะ”
เติ้งเสี่ยวฉียังไม่ทันได้เอ่ยปาก หวังเซวียนก็ตวัดสายตาจ้องหวังอิ๋งพลางว่า “เวลากินข้าวห้ามพูดคุยไม่เข้าใจหรือไง เป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว เวลากินข้าวอย่าพูดมากนัก”
ในใจของเติ้งเสี่ยวฉีรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา นางใช้ตะเกียบคีบกับข้าวจานเล็กวางลงในชามของหวังเซวียนคำหนึ่ง แล้วก้มหน้ากินข้าวต่อไป
หวังอิ๋งงุนงงไปหมด ตนเองเพียงแค่ถามคำถามเดียว ไฉนถึงได้ไปทำให้เขาขุ่นเคืองเข้าเล่า
“ฉันอิ่มแล้ว”
เธอวางชามลง จ้องเขม็งไปยังหวังเซวียน ความหมายชัดเจนยิ่ง ตอนนี้พูดได้แล้วใช่ไหม
หวังเซวียนไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย