เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 196
23
ปกติพี่อันตี๋คุยง่ายก็จริง แต่อุตส่าห์เป็นผู้บริหารในบริษัทยักษ์ใหญ่ขนาดนั้นได้ ลูกน้องใต้บังคับบัญชาตั้งเท่าไร จะไม่มีลูกล่อลูกชนเลยเป็นไปได้เหรอ
ชิวอิ๋งอิ๋งได้ยินเข้าก็ลนลาน รีบคว้าแขนเสื้อของหวังเซวียนไว้ เสียงเบาราวกับยุงกระซิบ “หรือไม่ก็... พวกเราปรึกษากันใหม่อีกทีได้ไหม คุณเปลี่ยนเงื่อนไขหน่อยได้หรือเปล่า อันนี้มัน...”
หหวังเซวียนควักสัญญากู้เงินฉบับหนึ่งออกมากวัดแกว่งไปมา “ถ้าคิดจะรักษาความลับไว้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือต้องลงเรือลำเดียวกัน”
“แต่ตอนนี้พูดเรื่องนี้ก็สายไปแล้วล่ะ”
“อิ๋งอิ๋ง จริง ๆ เธอลองคิดดูสิ เนื้อตัวเธอก็ไม่ได้แหว่งไปสักชิ้น”
เขายื่นสัญญากู้เงินไปข้างหน้าอย่างจงใจ “ถ้าเป็นคนกันเองแล้วล่ะก็ ไอ้ของพรรค์นี้มันหายวับไปเมื่อไหร่ก็ได้ทั้งนั้น”
ชิวอิ๋งอิ๋งจ้องสัญญากู้เงินพลางกลืนน้ำลายเอื๊อก