กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 184
11
หวังเซวียนวางสายแล้วจอดรถเทียบข้างทาง ส่งสัญญาณให้เวินตี๋มานั่งที่เบาะคนขับ
จากนั้นก็กดยอมรับคำขอวิดีโอคอลทันที
หวังเซวียนจ้องหน้าจอโทรศัพท์ พบว่าฉากหลังดูเหมือนบ้านของหวังอี๋ตี๋ “ตี๋ตี๋ เธออยู่บ้านเหรอ”
“คาบพละน่ะ ฉันกลับมาเอาของนิดหน่อย”
หวังอี๋ตี๋สายตาล่อกแล่ก นิ้วมือม้วนชายเสื้อไปมาโดยไม่รู้ตัว
“โอ้โห พอฉันไม่อยู่ข้าง ๆ ก็กล้าโดดเรียนแล้วเหรอ ไม่กลัวคุณน้าหวังจัดการเธอหรือไง”
“ไม่ใช่โดดเรียนสักหน่อย! อีกอย่างแม่ฉันก็ไม่อยู่บ้านด้วย...” จู่ ๆ ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย “อยากดูระบำที่ฉันเพิ่งเรียนมาใหม่ไหม ไม่ดูฉันจะวางสายแล้วนะ!”