เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 164 เธอยังจำจางฉิงได้ไหม?
หวังเซวียนคิดแผนการหนึ่งขึ้นมาเพื่อทำให้ชิวอิ๋งอิ๋งต้องอับอายขายหน้า
สิ่งที่ชิวอิ๋งอิ๋งทรมานใจที่สุดในเวลานี้ก็คือความจริงแล้วเธอไม่อยากอยู่ที่เมืองมารเลยแม้แต่น้อย ในใจเฝ้าแต่หวังจะได้กลับบ้านเกิดไปสอบข้าราชการ ทว่าพ่อของเธอกลับดึงดันจะให้ลูกสาวปักหลักในเมืองใหญ่ให้มั่นคง เพื่อสานต่อความฝันที่ตนเองทำไม่สำเร็จในอดีต
“เธอคิดว่าฉันยังจะอยากได้เสื้อตัวนี้อยู่อีกเหรอ จำไว้ ตอนนี้เธอมีหน้าที่แค่ฟังเฉย ๆ
ฉันรู้ว่าเธอจน เอาแบบนี้แล้วกัน—เขียนสัญญายืมเงินมา คิดดอกเบี้ยตามธนาคาร คืนเดือนละ 1,000 อีกไม่กี่ปีก็หมดหนี้
”
“ฉัน......”
ชิวอิ๋งอิ๋งเพิ่งจะเอ่ยปากก็ถูกหวังเซวียนขัดขึ้นมา “ฉันอะไรของเธอ มีสองทางให้เลือก หนึ่งคือฉันจะโยนเสื้อผ้าของเธอทิ้งเดี๋ยวนี้ แล้วให้เธอใส่กางเกงเปียก ๆ กลับขึ้นไปชั้น 22 ถือว่าเรื่องวันนี้เลิกแล้วต่อกัน หรือสอง ยอมเขียนสัญญายืมเงินชดใช้มาแต่โดยดี
ส่วนฉันจะหายโกรธหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับการทำตัวของเธอหลังจากนี้