0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 ดูท่าจะหวั่นไหวเข้าจริง ๆ แล้ว

เยี่ยมไปเลย เดี๋ยวฉันส่งที่อยู่ร้านอาหารให้คุณนะ คืนนี้ไม่เจอกันไม่เลิกรา

“ หวังป๋อชวนกำโทรศัพท์มือถือพลางยิ้มจนตาหยี เมื่อคิดว่าจะได้พบกับแสงจันทร์ขาวที่แอบรักมานานหลายปี หัวใจทั้งดวงก็ลิงโลดขึ้นมา

หลังจากวางสาย ฝานเซิ่งเหม่ยก็ส่องกระจกเงาบานยาวสำรวจใบหน้าสะคราญที่ยังคงงดงามหยาดเยิ้มของตน อดไม่ได้ที่จะเม้มปากอมยิ้ม ภายในใจราวกับอบอวลไปด้วยแสงแดดอบอุ่นของเดือนสาม

ทว่าเมื่อเธอเหลือบไปเห็นห้องเช่าอันคับแคบด้านหลัง รอยยิ้มที่มุมปากก็พลันเปลี่ยนเป็นขมขื่น—หากรังหนูที่ไม่ถึงสิบตารางเมตรแห่งนี้ถูกหวังป๋อชวนเห็นเข้า ภาพลักษณ์ “เทพธิดา” ที่เธออุตส่าห์บรรจงสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากคงพังทลายลงจนหมดสิ้น

ขณะที่กำลังลังเลใจอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือก็ดัง “ติ๊ง” ขึ้นมา

พอเห็นหมุดบอกตำแหน่ง “โรงแรมฮิลตัน” ความมุ่งมั่นที่จะปรากฏตัวอย่างเจิดจรัสเปล่งประกายของเธอก็ยิ่งหนักแน่นขึ้น

แต่หวังป๋อชวนดันบอกว่าจะมารับเธอ หากตอนส่งเธอกลับบ้านเกิดความแตกขึ้นมาล่ะก็... คิดไปคิดมา ฝานเซิ่งเหม่ยจึงไปเคาะประตูห้องของอันตี๋

อันตี๋ที่เพิ่งกลับจากการฟังบรรยายกำลังชงชาอยู่ พอได้ยินเสียงกริ่งประตูก็ลุกขึ้นไปเปิด “เสี่ยวฝาน? มีธุระอะไรหรือเปล่า?”