0133

⬢⬢⬢

ตอนที่ 132 ยัยเด็กโง่ เธอเพิ่งจะอายุเท่าไหร่กันเอง

(หวังเซวียนออกความเห็นต่อ “ถึงเสี่ยวเซียวจะดูว่างงานลอยชายไปวัน ๆ แต่ที่บ้านมีเหมืองทองนะ! นิสัยร่าเริงเข้าสังคมเก่ง อนาคตทำธุรกิจรับรองว่ารุ่งเรืองเฟื่องฟูแน่นอน

ถึงตัวจะเตี้ยไปหน่อย แต่หน้าตาน่ารักแถมยังออดอ้อนเป็น ตัวเล็กน่ารักแบบนี้ใครบ้างจะไม่ชอบ”)

ชวีเสี่ยวเซียวเพิ่งจะเริ่มชักสีหน้า แต่พอได้ยินประโยคหลังก็กลับมายิ้มแย้มแก้มปริ ในใจคิดว่าพี่ชายคนนี้เข้าใจฉันดีเหมือนกันนี่นา

ทว่าพอเหลือบไปเห็นเถียนเถียน เธอกลับพลันกังวลขึ้นมาว่าแขนเล็กขาเรียวแบบนั้นจะทนรับแรงกระแทกกระทั้นไหวหรือเปล่า

จูสั่วสั่วแม้ตอนนี้จะว่างงานอยู่บ้าน แต่มีบุคลิกโดดเด่นและมีความคิดเป็นของตัวเอง ขอเพียงหาทิศทางเจอก็สร้างชื่อเสียงได้อย่างแน่นอน ประกอบกับรูปร่างหน้าตางดงามแต่กำเนิด อนาคตย่อมสว่างไสวไร้ขีดจำกัด

คำชมนี้ทำให้จูสั่วสั่วเบิกบานใจเป็นที่สุด โดยเฉพาะเมื่อออกมาจากปากของชายที่ตนต้องตา ราวกับได้ดื่มน้ำบ๊วยเปรี้ยวเย็นเจี๊ยบชื่นใจในวันที่ร้อนระอุ ช่างปลอดโปร่งโล่งสบายตัวยิ่งนัก

“ส่วนเถียนเถียนบ้านเราก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง” หวังเซวียนโอบเอวคอดกิ่วของเถียนเถียนเอาไว้ “ทั้งรู้ความทั้งดูแลคนเก่ง ฝีมือทำอาหารยิ่งเป็นเลิศ ใบหน้าหวานหยดย้อยนี้มองมุมไหนก็น่าเอ็นดู

”