กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 ยังพูดไม่ทันจบหน้าก็แดงเสียก่อน
ฝานเซิ่งเหม่ยก็ร่วมผสมโรงด้วย “นั่นสิ คุณชายหวัง นายทำแบบนี้มันไม่แฟร์เลยนะ
”
“ปรักปรำกันชัด ๆ!” หวังเซวียนแบมือทั้งสองข้างออก “ผมเป็นคนมาถึงคนสุดท้ายแท้ ๆ
ถ้าจะว่าก็ควรว่าพวกเธอสองคนสิ—” พลันเปลี่ยนหัวข้อพูด “แต่ถ้าหากรังเกียจคำว่า ‘คนโสด’ ละก็ ทางผมพอดีกำลังขาดสาวใช้ข้างห้องอยู่ไม่กี่คน บรรดาสาวสวยท่านไหนสนใจพวกเราคุยส่วนตัวกันได้นะ?”
อันตี๋ค้อนตาคว่ำใส่อย่างหงุดหงิด “พอได้แล้วน่า
คนนี้ไม่ต้องแนะนำนายก็รู้จักอยู่แล้ว รีบลงมือทานเถอะ
” เธอมองดูอาหารเต็มโต๊ะแล้วยิ้ม “เมื่อตอนกลางวันเดิมทีไม่มีความอยากอาหารเลย พอดมกลิ่นหอม ๆ แล้วกลับเริ่มอยากกินขึ้นมาแล้วสิ
”