เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 เช่นกำลังตามหาคน?
เกาเหวินรู้สึกยินดีในใจ นึกไม่ถึงว่าหวังเซวียนจะพาเธอมาพบผู้ใหญ่ จึงรู้สึกทันทีว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองก้าวหน้าไปอีกขั้น
สายตาที่เธอมองไปยังหวังเซวียนจึงเพิ่มความอ่อนหวานลึกซึ้งขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
หากหวังเซวียนล่วงรู้ความคิดนี้ของเธอ เกรงว่าคงหลุดหัวเราะออกมาเป็นแน่
หญิงสาวที่เคยพบคุณท่านไม่ได้มีเพียงเธอคนเดียว สาเหตุหลักเป็นเพราะเมื่อวานรับซองอั่งเปาแต่งงานที่คุณปู่มอบให้มา วันนี้จึงต้องหาใครสักคนมาช่วยประคองสถานการณ์ให้ได้
“ผู้เฒ่าทั้งสองท่านช่างสุขสำราญแท้ ลุงเขยของผมกับคนอื่น ๆ วิ่งวุ่นอยู่ชั้นล่างจนเท้าไม่ติดพื้น สองท่านกลับมานั่งจิบชาพูดคุยสบายอารมณ์กันตรงนี้”
หวังเซวียนยกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด พลันดวงตาเป็นประกายวาววับ
“เจ้าเด็กเวร พวกเราอายุปูนนี้กันแล้ว มีบ้านไหนบ้างไม่ให้รุ่นลูกรุ่นหลานคอยดูแลธุรกิจ โอกาสแบบนี้ยังต้องให้พวกเราออกหน้าอีกหรือ”
หวังเจิ้นหัวเราะพลางด่าทอ