เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 ก็ใช่น่ะสิ เรื่องนี้ไม่รีบร้อน วันข้างหน้ายังมีโอกาสอีกเยอะแยะ
“พ่อของเธอก็เคยคิดแบบนี้ สุดท้ายก็ต้องพึ่งคุณปู่คอยปูทางให้อยู่เบื้องหลังไม่ใช่หรือไง อีกอย่างผู้หญิงเราน่ะ...”
“คุณอา!” เจียงเฟิ่งฮวาเอ่ยขัดขึ้น “ผู้ว่าฯ หลิวก็บริหารเศรษฐกิจทั้งมณฑลจนเฟื่องฟูไม่ใช่เหรอคะ ตัวท่านน่ะต้องถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์เชียวนะ!”
เจียงเสวี่ยถอนหายใจเบา ๆ “แต่นางไม่แต่งงานตลอดชีวิต หรือเธอคิดจะ...”
“แต่งงานเหรอคะ ผู้ชายมีแต่จะถ่วงความก้าวหน้าในการเลื่อนตำแหน่งของฉันเท่านั้นแหละ!” เจียงเฟิ่งฮวาเชิดคางขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน
หวังเซวียนกำลังดื่มน้ำอยู่ พอได้ยินคำนี้ก็พ่นพรวดออกมาทันที ละอองน้ำกระเซ็นใส่หน้าเจียงเฟิ่งฮวาเต็ม ๆ
“หวังเซวียน ไอ้คนสารเลว! อยากตายใช่ไหม!” เจียงเฟิ่งฮวาของขึ้นทันควัน เพิ่งจะแสดงจุดยืนไปแท้ ๆ กลับถูกพ่นน้ำใส่หน้าเต็มเปา
“แม่ได้ยินไหม พี่ด่าแม่นะ
” หวังเซวียนรีบชี้หน้าลูกพี่ลูกน้องฟ้องทันที