0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 104 หมี่เสวี่ยเอ๋อร์

“กวานกวาน ฉันกำลังจะไปแถวบริษัทเธอพอดี ให้ติดรถไปส่งไหม”

กวนจวี๋เอ๋อร์พลันระแวดระวังขึ้นมาทันที ครั้งก่อนก็เพราะถูกเขา “ไปส่ง” ที่ทำงานแบบนี้ ผลสุดท้ายถึงได้ถูกเขาเอาเปรียบ

“กวานกวาน ทำไมไม่พูดล่ะ เจ็บคอหรือเปล่า ให้ฉันช่วยดูให้ไหม” หวังเซวียนยังคงแหย่เธอต่อ พลางมองท่าทางกระวนกระวายของเธอแล้วคิดในใจว่า ถ้าต้อนเธอจนมุมตอนนี้ มีหวังโดนทุบแน่

กวนจวี๋เอ๋อร์รู้สึกว่าวันนี้ลิฟต์ช้าเป็นพิเศษ จึงคอยระวังตัวจากหวังเซวียนไปพลาง สวดภาวนาในใจไปพลาง

ในที่สุดเสียงสัญญาณ “ติ๊ง” ก็ดังขึ้น ลิฟต์ลงมาถึงชั้นหนึ่ง

เธอไม่เคยรู้สึกเลยว่าเสียงเตือนของลิฟต์จะน่าฟังขนาดนี้มาก่อน จึงรีบก้าวเท้าพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ในใจคิดว่าคราวนี้คงสลัดหวังเซวียนหลุดเสียที อย่างไรเขาก็ต้องไปเอารถที่ลานจอดไม่ใช่หรือ

ใครจะรู้ว่าวันนี้หวังเซวียนตั้งใจแน่วแน่ว่าจะแกล้งเธอ พอเห็นเธอชิ่งหนีอย่างรวดเร็วก็ยิ่งนึกสนุก รีบตามติดออกไปทันที

กวนจวี๋เอ๋อร์วิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทางจนถึงทางเข้ารถไฟใต้ดิน ถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก พลางตบอกตนเองเบา ๆ พึมพำว่า “ฮึ คราวนี้ฉันไม่หลงกลหรอก!”