0103

⬢⬢⬢

ตอนที่ 102 พอนอนเสร็จก็ตีหน้าตายไม่รู้จักกันเลยใช่ไหม?

หวังเซวียนหยอกเย้าเธอ

เกาเหวินส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ พลางก้มหน้าลง ด้วยกลัวว่าจะควบคุมสีหน้าไม่อยู่ แล้วภายหน้าเวลาอยู่กับหวังเซวียนจะยิ่งกระอักกระอ่วน

รถแล่นมาจอดหน้าร้านหม้อไฟสไตล์มองโกเลียแห่งหนึ่งในเวลาอันรวดเร็ว ร้านนี้มีชื่อเสียงไม่น้อยในเมืองมาร

เมื่อเดินเข้าห้องส่วนตัวและแขวนเสื้อคลุมเรียบร้อย เกาเหวินก็มองฝูงชนที่เข้าแถวอยู่นอกหน้าต่างแล้วอุทานขึ้นมา “ได้ยินมาตั้งนานแล้วว่าหม้อไฟทุ่งหญ้ามีชื่อเสียง วันนี้มาเห็นกับตาถึงได้รู้ นี่มันขายดีเกินไปแล้วมั้ง!”

“นั่นสิ ผมเองก็ไม่ได้ลิ้มรสหม้อไฟทุ่งหญ้ามานานแล้วเหมือนกัน

แม้จะเทียบความเผ็ดชาแบบเสฉวนไม่ได้ แต่ก็มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ไปอีกแบบ

วันนี้พวกคุณสองคนวุ่นวายกันมาทั้งวันแล้ว กินหม้อไฟสะดวกที่สุด แถมยังตอบโจทย์รสชาติของทุกคนได้ด้วย ในเมื่อผมเองก็ไม่รู้ว่าพวกคุณชอบกินอะไรกัน!”

ซ่างเจียเม้มปากยิ้ม “ฉันเองก็ไม่ได้ลวกหม้อไฟกินนานแล้วเหมือนกันค่ะ