0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 99 พวกเราหยิบออกมาคงไม่เหมาะ

“เจี่ยงหนานซุนจับพวงมาลัยพลางเอ่ยเสนอ

หวังเซวียนตอบข้อความเสร็จไปสองสามข้อความ ชำเลืองเห็นจูสั่วสั่วที่อยู่ข้างกาย จู่ ๆ ก็เกิดความคิดอยากแกล้งขึ้นมา

จูสั่วสั่วกำลังจะเอ่ยปาก จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าบนท่อนขามีมือซุกซนข้างหนึ่งเพิ่มขึ้นมา ตกใจจนรีบเหลือบมองหวังเซวียนที่แสร้งทำเป็นดูมือถือ—คนคนนี้เป็นบ้าไปแล้วหรือ เพื่อนสนิทของตัวเองกำลังจับพวงมาลัย ส่วนเถียนเถียนแฟนสาวของเขาก็นั่งอยู่เบาะหน้านี่เอง!

เมื่อเห็นจูสั่วสั่วเกร็งร่างไม่กล้าขยับ หวังเซวียนก็ยิ่งได้ใจ

มือข้างนั้นยิ่งทียิ่งอุกอาจ จูสั่วสั่วกัดริมฝีปากอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นสุขุม ผลักไสปฏิเสธอย่างอ่อนแรง

หวังเซวียนใช้มือข้างเดียวเล่นโทรศัพท์ มองดูท่าทางของแม่สาวน้อยคนนี้ที่หน้าแดงก่ำแต่ไม่กล้าเอะอะโวยวายด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่ง

ขณะกำลังคิดจะรุกคืบไปอีกขั้น จูสั่วสั่วก็พลันจับมือเขาไว้แน่น ส่ายหน้าพลางมีหยาดน้ำตาคลอเบ้า ชำเลืองมองสองคนที่อยู่เบาะหน้าอย่างตื่นตระหนก

หวังเซวียนเลิกคิ้วขึ้นแล้วรามือเมื่อได้เปรียบ ทว่ายังคงกุมมือที่สั่นเทาน้อย ๆ ของเธอไว้แน่น—ความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจแบบลักกินขโมยกินเช่นนี้ น่าสนใจกว่าเปิดเผยโจ่งแจ้งเป็นไหน ๆ