0098

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 หลังจากนั้นพวกเราก็ไม่ติดค้างกันอีก

เฉียวอิงจื่อที่อยู่อีกฟากของสายพลันหน้าแดงขึ้นมา

นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่หวังเซวียนออกหน้าแทนเธอ เธอก็มักจะเผลอนึกถึงเขาอยู่เรื่อย

แม้ปกติเขาจะชอบแกล้งเธอ แต่ทุกครั้งที่เจอปัญหายากลำบากเขาก็คอยช่วยเหลือเสมอ

เธอไม่แน่ใจว่านี่คือความชอบหรือไม่ และไม่กล้าคิดลงลึกไปกว่านี้

รออยู่สิบกว่าวินาทีก็ยังไม่ได้ยินเสียงตอบรับ หวังเซวียนจึงถามขึ้น “อิงจื่อ ทำไมจู่ ๆ ไม่พูดล่ะ”

“ไม่มีอะไรหรอกพี่เซวียน พี่ทำธุระไปก่อนเถอะ ฉันไปหาอะไรกินแล้วนะ

” เฉียวอิงจื่อรีบพูดรัวเร็ว ในใจสับสนวุ่นวายไปหมด

ทั้งที่เถาจื่อชอบพี่เซวียนแท้ ๆ ถ้าตัวเองดันหวั่นไหวไปด้วยจะทำอย่างไรดี เธอไม่กล้าคิดต่ออีกแล้ว