0091

⬢⬢⬢

ตอนที่ 90 บางทีผมอาจมีพรสวรรค์อยู่บ้าง

เมื่อตราสัญลักษณ์สีทอง [ปรมาจารย์ด้านการลงทุนทางการเงิน] สว่างวาบขึ้นบนหน้าต่างระบบ แต้มค่าสถานะ 10 แต้มที่ได้รับเป็นรางวัลพิเศษก็ทำให้เขาผิวปากออกมาทันที—เมื่อรวมกับอีก 10 แต้มจากภารกิจของหลินต๋า และทุ่มลงค่าสมรรถภาพทางกายทั้งหมด ตัวเลขก็พุ่งทะยานแตะ 130 โดยตรง เทียบเท่ากับพลังต่อสู้ของชายฉกรรจ์วัยผู้ใหญ่สองคนรวมกัน

เมื่อเหลือบเห็นแต้มคงเหลือเพียง 5,700 หวังเซวียนก็รู้สึกเสียดายจนปวดใจ ทว่าเสียงของเถียนเถียนที่กำลังรื้อค้นกระเป๋าข้างกายก็ดึงเขากลับสู่ความเป็นจริงกะทันหัน

สายตามองส่วนเว้าส่วนโค้งของแฟนสาวที่เผยให้เห็นขณะก้มตัว เปลวไฟแห่งความกระสันใคร่ทดลองพลันลุกโชนในแววตาของเขา

ภายในลิฟต์ของอพาร์ตเมนต์คืนนั้น เถียนเถียนกำลังนวดข้อเท้าอันปวดเมื่อยอยู่ จู่ ๆ เท้าทั้งสองข้างก็ลอยพ้นพื้น—หวังเซวียนอุ้มพาดบ่าพาเธอตรงเข้าห้องนอนทันที

หญิงสาวผู้น่าสงสารยังไม่ทันได้เปลี่ยนชุดนอน ความเหนื่อยล้าจากการเดินช้อปปิ้งตอนกลางวันยังไม่ทันจางหาย “การทดสอบสมรรถภาพร่างกาย” รอบใหม่ก็เปิดม่านขึ้นอีกครา

หวังเซวียนมองดูหญิงสาวหลายคนที่ถูกตนกลั่นแกล้งทรมานจนหมดสติหลับใหลไป ในใจก็รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง

เขาใคร่ครวญว่าพอกลับไปแล้ว ควรจะให้เสี่ยวฉีกับหลี่เยวี่ยได้ลิ้มลอง “พลังความสามารถ” ของตนดูบ้างดีหรือไม่

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง หวังเซวียนก็ตื่นนอนขึ้นมาอย่างกระปรี้กระเปร่า