เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 52 ยอมแพ้แค่นี้แล้วเหรอ? พี่สาวเถาจื่อของผม~
เมื่อก่อนเธอชอบเฉียนซานอีมากขนาดนั้นแท้ ๆ แต่อีกฝ่ายกลับทำเป็นไม่ค่อยสนใจเธอตลอด และใส่ใจหลินเมี่ยวเมี่ยวเป็นพิเศษแทน เรื่องนี้ทำให้เธอหึงหวงอย่างหนัก และยังเป็นชนวนเหตุที่ทำให้มีเรื่องผิดใจกับเมี่ยวเมี่ยวก่อนหน้านี้ด้วย
ทว่าตั้งแต่คืนดีกัน เธอก็พลันพบว่าตัวเองหมดความรู้สึกกับเฉียนซานอีไปโดยสิ้นเชิง
แม้จะบอกว่าตอนเพิ่งเข้าเรียน ม.4 ออร่าเด็กเรียนหัวกะทิของเฉียนซานอีที่ผสานกับลุคเย็นชาจะโดนใจเธอมากจริง ๆ แต่เมื่อได้ติดต่อกันมากขึ้น ฟิลเตอร์ภาพจำนั้นก็ค่อย ๆ จางหายไป
แต่หวังเซวียนไม่เหมือนกัน นอกจากหน้าตาจะโดดเด่นกว่าแล้ว ผลการเรียนก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน และที่สำคัญที่สุดคือแม้เขาจะไม่เย็นชาเหมือนเฉียนซานอี...
แต่ท่าทางเด็ดขาดเผด็จการที่แสดงออกมาเวลาปกป้องผู้หญิงนั้น ทุกครั้งล้วนทำให้เธอใจเต้นรัวจนอดไม่ได้ที่จะหนีบขาเข้าหากันแน่น
แม้บางครั้งจะชอบแกล้งแหย่เธอ แอบเอาเปรียบเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอกลับแพ้ทางมุกแบบนี้อย่างบอกไม่ถูก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ถูกเขาโอบไว้ในอ้อมอกวันนี้ ความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยแบบนั้นเรียกได้ว่าไม่เคยมีมาก่อนจริง ๆ
ตัวเธอเองยังคิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดความรู้สึกดี ๆ ที่รุนแรงขนาดนี้กับผู้ชายที่รู้จักกันไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์