0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 44 เธอซื้อเป็นแค่นี้จริง ๆ นั่นแหละ

แม่ของเธอนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ตรงข้ามเป็นคุณป้าที่มีผมหงอกแซมตรงขมับ ด้านข้างมีผู้ชายสวมแว่นกรอบดำกำลังหดคอแอบมองเธออยู่ พอสายตาสบกันปุ๊บก็รีบก้มหน้าลงอย่างลนลาน แต่เทียบกับคู่ดูตัวคนก่อน ๆ แล้ว คนนี้ยังพอดูสบายตากว่า

“นี่คือเถาจื่อบ้านเรา!” เซวียซู่เหมยคว้ามือลูกสาวมาหมับหนึ่ง “ตอนนี้เป็นหน้าเป็นตาหลักของโรงแรมระดับสี่ดาวเลยนะ!”

คุณป้าหลี่คนนั้นจ้องมองหยางเถาตั้งแต่ก้าวเข้าประตู ยิ่งมอง ริ้วรอยตรงหางตาก็ยิ่งยิ้มจนลึกขึ้น

แม่หนูคนนี้หน้าตาก็ดี รูปร่างก็ดี หน้าที่การงานก็ดูมีหน้ามีตา อายุอานามก็กำลังพอดี

ลูกชายตัวเองทื่อมะลื่อเหมือนท่อนไม้ทึ่ม ๆ หากสู่ขอสะใภ้แบบนี้ได้คงเป็นเพราะบุญบารมีบรรพบุรุษสั่งสมมาแท้ ๆ

“ซู่เหมย เธอไม่ได้ขี้โม้เลยนะ” ป้าหลี่ตบต้นขาพลางหัวเราะ “ลูกสาวคนนี้สวยกว่าดาราในทีวีเสียอีก!”

เซวียซู่เหมยยิ้มจนตาหยี ปากก็บอกว่า “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก” แต่มือกลับดันตัวลูกสาวให้นั่งลงอย่างคล่องแคล่ว “เถาจื่อ นี่คือป้าหลี่ ด้านข้างคือซ่งเทาลูกชายเขา ทำงานเกี่ยวกับเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์น่ะ”

หยางเถาพยักหน้าทักทายอย่างเป็นทางการเหมือนหุ่นยนต์