เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 เซ็นสัญญาดึงตัวเมี่ยวเมี่ยวมา
ถ้ามีพรสวรรค์ด้านภาษาก็ยังพอเป็นล่ามได้ แย่ลงมาหน่อยก็ไปทำโบราณคดี ที่แย่ที่สุดก็คือไปเป็นพนักงานขาย
ทางออกที่ดีที่สุดคงหนีไม่พ้นการสอบเข้าเป็นข้าราชการ ผมพูดไม่ผิดใช่ไหมครับ”
ทั้งสองคนได้ยินแล้วก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้อย่างละเอียดจริง ๆ
พอโดนหวังเซวียนพูดดักแบบนี้ ก็อดพยักหน้าตามไม่ได้
“ในเมื่อพวกคุณเห็นด้วย งั้นผมขอพูดมุมมองของผมบ้าง
เริ่มจากข้าราชการก่อนเลย งานนี้สอบยากที่สุด โดยเฉพาะในท้องถิ่น
ถ้าไปสอบต่างจังหวัดโอกาสอาจจะมากกว่า ทว่าคุณลุงคุณน้าไม่ได้อยู่ในระบบราชการ ต่อให้เมี่ยวเมี่ยวสอบติดข้าราชการต่างจังหวัดได้ พื้นที่เติบโตในสายงานก็มีจำกัด อย่างมากก็แค่อยู่รอเวลาไปเรื่อย ๆ แต่งงานมีลูก
ถึงตอนนั้นพวกคุณคงต้องแยกกันอยู่กับลูก นี่คงไม่ใช่ภาพที่พวกคุณอยากเห็นใช่ไหมครับ”