0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 ความง่วงค่อย ๆ เข้าครอบงำ

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความง่วงก็ค่อย ๆ เข้าครอบงำ เปลือกตาหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว

เช้าวันรุ่งขึ้นตื่นขึ้นมาตามปกติ ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ยืดเส้นยืดสายตามธรรมเนียม

ช่วงนี้มักรู้สึกว่าร่างกายมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือไม่หมดไม่สิ้น แต่วันเวลาจำศีลแบบหลวงจีนนี้ก็ไม่รู้จะต้องทนไปถึงเมื่อไหร่ ต้องหาโอกาสปลดปล่อยความอยากดูบ้างแล้ว ทว่าปัญหาก็คือโอกาสเช่นนี้หายากเสียจริง ๆ

เขาถอนหายใจออกมา ก่อนจะไปกินมื้อเช้าที่บ้านของคุณน้าหวังตามเดิม แล้วเดินไปโรงเรียนพร้อมกับหวังอี๋ตี๋

วันนี้ไม่ได้ขับรถไป ในเมื่อต้องเข้าเรียนคาบอ่านหนังสือตอนค่ำ การจอดรถทิ้งไว้หน้าประตูโรงเรียนทั้งวันย่อมไม่ค่อยเหมาะสม

ในห้องเรียนมีเพื่อนนักเรียนมากันไม่น้อยแล้ว

หวังเซวียนกลับไปที่ที่นั่งของตัวเองพลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาค้นหาข้อมูล เขาต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนว่าโลกใบนี้กับชาติก่อนมีความแตกต่างกันตรงไหนบ้าง

หลังจากสังเกตมาหลายวัน เขาก็พบว่าวิวัฒนาการของสังคมโดยรวมมีความคล้ายคลึงกัน มีเพียงรายละเอียดปลีกย่อยที่แตกต่างกันเล็กน้อย เรื่องนี้ทำให้เขาโล่งอกขึ้นมาได้ไม่น้อย เพราะสูตรโกงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้ข้ามภพก็คือการล่วงรู้อนาคตไม่ใช่หรืออย่างไร