เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 ก็แค่ถลอกนิดหน่อย
เมื่อได้ยินเสียงอุทานรอบด้านว่า “เฟอร์รารี่คันนี้ราคาเท่าไหร่กันนะ” มุมปากใต้หน้ากากอนามัยของจี้หยางหยางก็ยิ่งยกยิ้มสูงขึ้นเรื่อย ๆ
จนกระทั่งเหลือบไปเห็นรถเบนซ์จีคลาสที่ขับตามเข้ามาทางด้านหลัง อารมณ์ดี ๆ ก็พลันหม่นหมองลงทันตา
เวลานี้หวังเซวียนซึ่งอยู่ในรถเบนซ์จีคลาสกำลังวุ่นวายกับการสนทนาในหัว “ระบบ นายบั๊กแล้วใช่ไหม ฉันอุตส่าห์ตัดหน้าฉากอวดรวยสุดเท่ของเขาแล้วแท้ ๆ ทำไมถึงไม่ได้แต้ม” เสียงสังเคราะห์ตอบกลับอย่างเป็นทางการว่า “คำเตือน: จะได้รับรางวัลต่อเมื่อรบกวนฉากเนื้อเรื่องสำคัญของตัวละครหญิงเท่านั้น โปรดอ่านทบทวนอีกครั้ง”
ลุงรปภ. เท้าเข่าหอบหายใจอย่างหนัก
เมื่อเห็นว่าเจ้าของรถเบนซ์ไม่มีทีท่าจะลงจากรถ จึงหันกลับไปหาเจ้าเด็กหนุ่มที่ยืนเก๊กเท่อยู่ข้างรถสปอร์ต “เฮ้ย โรงเรียนเป็น...เป็นที่ที่ให้มาซิ่งรถตามใจชอบได้เหรอ” จี้หยางหยางกำลังเพลิดเพลินกับความรู้สึกที่ตกเป็นเป้าสายตาของผู้คน จึงไม่คิดจะชายตามองแม้แต่น้อย
ท่าทีเช่นนี้ทำให้รปภ. โมโหจนแทบคลั่ง ตัวเขาวิ่งตามจนข้าวเช้าในกระเพาะแทบจะย้อนออกมา แต่อีกฝ่ายกลับทำเหมือนเขาเป็นอากาศธาตุ เมื่อพิจารณาการแต่งกายของอีกฝ่ายอย่างละเอียด รปภ. ก็พลันหัวเราะเยาะ “เฉพาะรถของบุคลากรทางการศึกษาเท่านั้นถึงจะเข้าโรงเรียนได้ เธออยู่แผนกไหน”
“จี้หยางหยาง ห้องสี่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก”