ตอนที่ 13 จักระถึงกับฝากจิตสำนึกของคนเอาไว้ได้!

ตอนที่ 13 จักระถึงกับฝากจิตสำนึกของคนเอาไว้ได้!

ภาพบนม่านฟ้าพลิกเปลี่ยน ฉากตรงหน้าพลันเปลี่ยนไปในทันที

【ณ ลานโล่งกลางป่า นามิคาเซะ มินาโตะปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันพร้อมกับอุซึมากิ คุชินะ เขาหอบหายใจอย่างหนัก】

【ก่อนหน้านี้เขาใช้เทพสายฟ้าเหินติดต่อกันเพื่อเคลื่อนย้ายหยกสัตว์หาง และยังฝืนใช้วิชากาลมิติเคลื่อนย้ายเก้าหางออกไป จักระกว่าครึ่งในร่างแทบถูกใช้จนหมดสิ้น กลิ่นอายปั่นป่วน ร่างกายโงนเงนราวกับพร้อมล้มลงได้ทุกเมื่อ】

【เดิมทีเขาคิดจะยกมือกางเขตอาคม แต่ร่างกายที่ถูกใช้งานเกินขีดจำกัดไม่อาจฝืนต่อไปได้อีก ทำได้เพียงหยุดมือลงอย่างไร้เรี่ยวแรง】

【“ฉัน…ยังพอฝืนต่อได้อีกสักพัก…”】

【อุซึมากิ คุชินะมีใบหน้าซีดเผือด อ่อนล้าจนถึงขีดสุด แต่ยังคงฝืนประคองสติ กระตุ้นพลังของตนเอง】

【โซ่ผนึกตระกูลอุซึมากิ!】