ตอนที่ 92 บัดซบเอ๊ย!

ตอนที่ 92 บัดซบเอ๊ย!

ในเมืองอวิ๋นซานมีเพียงจวนอิ่นแห่งเดียว

จวนอิ่นที่มีผู้สูงศักดิ์จวนม่วงถึงสามคนในตระกูล

ภายในกำแพงสูง ลานบ้านลึกซึ้ง เรือนและศาลาเรียงรายเป็นระเบียบ เงาภูเขาทับซ้อน หินประหลาดตั้งตระหง่าน

กิ่งก้านหนาทึบเลื้อยพันศาลาสูงต่ำ ดอกไม้แรกแย้มสีชาดค่อยๆ ผลิบาน!

แม้จะยังไม่เข้าฤดูร้อน แต่บัววิญญาณในสระบัวก็บานสะพรั่งแล้ว ดอกแล้วดอกเล่าตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสายหมอกและควัน ปราณวิญญาณแผ่ซ่าน กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วจวน

ในศาลาท่าน้ำที่สร้างพิงสระบัว ชายชราชุดม่วงเอนกายบนตั่งนุ่มปักลาย

หลับตาฟังเสียงพิณที่นักดนตรีบรรเลง

มือขวาของเขาวางพาดราวระเบียง นิ้วมือคลึงเม็ดยาที่กลมมนราวหยก