ตอนที่ 10 อันใดกัน! ข้าผู้เฒ่าซุนก็เป็นสัตว์มงคลด้วยหรือ?

ตอนที่ 10 อันใดกัน! ข้าผู้เฒ่าซุนก็เป็นสัตว์มงคลด้วยหรือ?

“เหลวไหล! เจ้าคิดว่าข้าเป็นลูกสัตว์อายุสามขวบที่หลอกลวงได้ง่ายๆ หรืออย่างไร?”

เห็นได้ชัดว่าราชาแดงไม่เชื่อคำแก้ตัวของอู่คง มันก้าวเข้ามาใกล้อีกสองก้าวด้วยท่าทางดุร้ายราวกับเทพอสูร ก่อนตวาดเสียงกร้าว

“สารภาพมาตามตรง! มิฉะนั้นวันนี้ข้าจะตัดหัวลิงของเจ้ามาเป็นกับแกล้มสุราให้จงได้!”

ตลอดห้าพันปีที่ผ่านมา ซวนหนี่ทองคำสามตาล้วนอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของราชาแดง เมื่อใช้ชีวิตร่วมกันทั้งกลางวันกลางคืน ราชาแดงก็ถือว่าเจ้าตัวน้อยนี้เป็นดั่งบุตรในไส้ไปนานแล้ว ทั้งรักทั้งทะนุถนอมอย่างยิ่ง ไม่อาจยอมให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย

“พอได้แล้ว ราชาแดง ถอยไปเสีย”

ตี้เทียนมองอู่คงอย่างลึกล้ำคราหนึ่ง ก่อนเอ่ยห้ามปรามราชาแดงผู้กำลังเดือดดาล

“อู่คงมิใช่ศัตรู หากแต่เป็นสหายร่วมฝ่ายของเรา”

“ส่วนความผิดปกติที่เกิดขึ้นเมื่อครู่… รอให้สัตว์มงคลฟื้นกำลังเสียก่อน แล้วค่อยถามจากปากมันเองเถิด”