เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย CaveWorld
ตอนที่ 2 หัวทองแดงกระดูกเหล็ก! วิชาตรึงร่าง!
อู่คงเพิ่งกลายมาเป็นสัตว์วิญญาณได้ไม่นาน จึงยังไม่เข้าใจถึงความสำคัญของ ‘สำนึกหวงอาณาเขต’ ในหมู่สัตว์วิญญาณ
เขาคิดเพียงว่าอีกฝ่ายหมายตาปราณวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์ของสถานที่แห่งนี้ และต้องการหาที่บำเพ็ญตบะเท่านั้น จึงเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพว่า
“สหายร่วมวิถีท่านนี้ สถานที่แห่งนี้มีปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ เจ้ากับข้าต่างใช้ประโยชน์ตามความต้องการของตน โดยไม่รบกวนซึ่งกันและกัน เช่นนี้มิใช่เรื่องดีหรอกหรือ?”
สำหรับสัตว์วิญญาณแล้ว การเอ่ยวาจาภาษามนุษย์ถือเป็นความสามารถพิเศษที่มีเพียงสัตว์วิญญาณแสนปีเท่านั้นจึงจะครอบครองได้ ทว่าอู่คงนั้นแตกต่างออกไป
ประการแรก เดิมทีเขาเป็นมนุษย์ที่กลับชาติมาเกิด ย่อมสามารถพูดภาษามนุษย์ได้อยู่แล้ว
ประการที่สอง ร่างที่เขากลับชาติมาเกิดคือวานรวิญญาณแต่กำเนิด ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงมนุษย์มากกว่าสัตว์วิญญาณทั่วไป ดังนั้น เพียงฝึกฝนเล็กน้อย เขาก็สามารถฟื้นคืนความสามารถในการพูดได้
ทว่าสิ่งที่อู่คงคาดไม่ถึงก็คือ…
ยังไม่ทันที่เสียงของเขาจะสิ้นสุดลง อสรพิษยักษ์ตัวนั้นก็พลันเปิดฉากโจมตีอย่างฉับพลัน!