ตอนที่ 47 การลงชื่อครั้งใหญ่: หลัวหว่าง

ตอนที่ 47 การลงชื่อครั้งใหญ่: หลัวหว่าง

เวลาผ่านพ้นไปชั่วพริบตา ครึ่งเดือนล่วงเลยไปแล้ว

สายลมทางเหนือเย็นลงทุกขณะ กลิ่นอายแห่งฤดูใบไม้ร่วงแผ่ซ่านทั่วขุนเขาและท้องทุ่ง ทว่าความคึกคักภายในเขตเป่ยเหลียงกลับเพิ่มสูงขึ้นวันแล้ววันเล่า

ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา ภูเขาทุกลูกทั่วเป่ยเหลียงแทบพลิกฟ้าคว่ำดิน

หวังหู่นำกองทัพเป่ยเหลียงที่เพิ่งจัดตั้งใหม่ แบ่งออกเป็นหน่วยกวาดล้างกว่าสิบหน่วย ออกค้นหาและปราบปรามตามขุนเขาและหุบเหวอย่างต่อเนื่อง

พบโจรก็สังหาร พบค่ายก็เผาทำลาย

รังโจรที่เคยยึดครองเป่ยเหลียงมานานหลายสิบปี ถูกถอนรากถอนโคนทีละแห่ง

อานุภาพจากการล่มสลายของค่ายวายุทมิฬยังมิทันจางหาย บัดนี้กองทัพใหญ่กลับกดดันเข้ามาอีก เหล่าโจรจึงขวัญหนีดีฝ่อ มิกล้าเผชิญหน้าตรงๆ แม้แต่น้อย

ทั่วภูเขาและท้องทุ่งเต็มไปด้วยเงาร่างที่หลบหนี