ตอนที่ 45 จับเป็นและสอบสวน

ตอนที่ 45 จับเป็นและสอบสวน

ไม่ชอบมาพากล

ไม่ชอบมาพากลอย่างยิ่ง

ความรู้สึกว่ากำลังถูกจับจ้องอย่างแน่นหนานั้น ไม่เพียงไม่ลดลง กลับยิ่งทำให้ขนทั่วร่างของหลินเวยลุกชัน

สัญชาตญาณเป็นตายที่สั่งสมมาตลอดหลายปีในฐานะปรมาจารย์ ไม่เคยส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่งถึงเพียงนี้มาก่อน

“ไปต่อไม่ได้แล้ว! พวกเราถอยก่อน! ไปเดี๋ยวนี้!”

“สัญชาตญาณของข้าไม่มีทางผิด!”

เหมยหลิงสะดุ้งกับท่าทีเคร่งเครียดกะทันหันของเขา

“ได้! ไป!”

ทั้งสองไม่ลังเลอีกต่อไป หันกายหมายจะย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม