ตอนที่ 34 โจรภูเขาแก้แค้นอย่างบ้าคลั่ง

ตอนที่ 34 โจรภูเขาแก้แค้นอย่างบ้าคลั่ง

ยามพลบค่ำ

แสงสนธยาย้อมท้องฟ้าเป็นสีเหลืองหม่น ดวงตะวันลอยต่ำอยู่เหนือยอดเขา แสงสว่างค่อยๆ จางลงทุกขณะ

หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากค่ายวายุทมิฬสี่สิบหลี่ ยังคงจมอยู่ในความสงบช่วงสุดท้ายของวัน

ราษฎรเพิ่งกลับจากไร่นา บ้างแบกจอบ บ้างหอบฟืน ก้าวเท้าอันเหนื่อยล้าแต่สงบมั่นคงกลับบ้านของตน

ควันไฟจากการหุงต้มลอยอ้อยอิ่งขึ้นเหนือหลังคา สตรีทั้งหลายยืนเรียกบุตรหลานให้กลับมากินข้าวอยู่หน้าบ้าน ส่วนสุนัขนอนหมอบอยู่ริมทาง พลางแกว่งหางไปมา

เป็นภาพยามอาทิตย์อัสดงของชนบทที่ธรรมดายิ่งนัก

ทันใดนั้น—

บนเส้นทางภูเขาอันห่างไกล พลันมีเสียงกีบม้าสับสนและถี่ยิบดังขึ้น

มิใช่เพียงหนึ่งหรือสองตัว แต่เป็นม้าฝูงใหญ่ ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย เสียงกีบกระแทกพื้นดังกึกก้องใกล้เข้ามาเรื่อยๆ